"İncəsənətin inciləri" rubrikası "Jairusun qızı" əsərini təqdim edir.
Carl Blochun “Jairusun qızı” adlı əsəri Bibliyada qeyd olunan möcüzəvi bir hadisəni, İsa Məsihin ölən bir qızı həyata qaytarmasını təsvir edir. Bu rəsm səhnəsi yalnız dini bir epizod deyil, eyni zamanda rəsm inamın, ümidin və mərhəmətin gücünü dərin və hissli bir şəkildə əks etdirir.
Tablonun mərkəzində ölmüş kimi görünən gənc bir qız təsvir olunub. O, sakit şəkildə yataqda uzanıb, üzündə dinc və saf bir ifadə var. Anası qızın yanında diz çöküb, əlindən tutaraq onunla vidalaşır, ya da son bir ümidi qorumağa çalışır. Ananın baxışında həm kədər, həm də dualar gizlidir. Bu an susqun bir kədər və ümidsizliklə doludur.
Otaq qaranlıqdır, amma qızın olduğu hissə zərif bir işıqla aydınlanır. Bu işıq ilahi bir ümidin rəmzidir. Arxa planda isə qapıdan içəri daxil olan İsa görünür. Onun ətrafında nur haləsi var və varlığı otağa sükut içində bir dəyişiklik gətirir. İsa ilə birlikdə işıq və həyat da gəlir.
İşığın yönləndirilməsi diqqəti qız və anaya yönəldir, İsanın gəlişini isə sakit, lakin mühüm bir dönüş nöqtəsi kimi təqdim edir. Əsərdə danışıq yoxdur, amma hər şey danışır: baxışlar, duruşlar, işıq və sükut.
Əsərin əsas mövzusu isə möcüzə deyil, inamdır. Ana qızının əlini tutaraq sanki onun üçün dua edir, onu tərk etmək istəmir. Bu baxımdan, Bloch insan duyğularını dini bir kontekstdə təqdim etməklə daha ümumbəşəri bir mesaj verir: Ümid bəzən ölümün belə önünə keçə bilər.
“Jairusun qızı” əsəri bir ananın ümidsizliyini, bir uşağın masumluğunu və inamın gətirdiyi möcüzəni təsvir edir. Səssiz və qaranlıq bir otaqda, həyat və ölüm arasında duran bir anı canlandıraraq, tamaşaçını sakit düşüncəyə və dərindən hiss etməyə dəvət edir.
Hazırladı: Talehə Hüseynzadə
