Şeytanın məşhur obrazı buynuzlu, qırmızı, sivri quyruğu və bəzən dırnaqları olan şeytani insan fiqurudur. Xristianlara görə, günahkarlar ölümdən sonra onun ərazisinə - cəhənnəmə göndərilir. Cəhənnəm Şeytanın əmri altında od və sadist cinlərin hakim olduğu yeraltı dünya kimi təsvir edilir. Şeytanın ilk zühuru xristianlıqda deyildi. O, Zərdüşti yaradıcı tanrıya qarşı çıxan və insanları sınağa çəkən Angra Mainyu və ya Əhrimanın Zərdüşt İblisi fiquru kimi başladı. Şeytan daha sonra onu şeytanlar aləmində yaşayan iblis kimi təqdim edən yəhudi Kabbalizmində təsvir olunur.
Şeytan Anti-Qəhrəman kimi 14-cü əsrdə yazdığı "Cəhənnəm" şeirində Dante Şeytanı pis bir canavar kimi təsvir edərək əsrlər boyu xristian inancını ələ keçirdi. Lakin 17-ci əsrin romantikləri onu heyranedici və maqnitli bir üsyançı, Allahın avtoritarizminə qarşı çıxan bir anti-qəhrəman kimi dəyişdirdilər. Con Miltonun 1667-ci ildə yazdığı “İtirilmiş Cənnət” poeması yaradıcı əsərlərdə bu təfsiri qurmaq üçün əsas mətndir. Uilyam Qodvinin 1793-cü ildə yazdığı “Siyasi ədalətlə bağlı araşdırma” traktatı sonralar Miltonun təsvirinə siyasi legitimlik verdi. Ən davamlı Şeytan simvolu okkultizm müəllifi Elifas Levi tərəfindən yaradılmışdır. Lévi 1854-cü ildə Bafometi Şeytanla əlaqələndirən Dogme et Rituel kitabında onu buynuzlu keçi tanrısı Baphomet kimi təsvir edir.
Mənbə : History.
Tərcümə etdi : Dəniz Quliyeva
