Selektiv mutizm uşağın məktəb kimi müəyyən sosial mühitlərdə effektiv danışa bilməməsi və ünsiyyət qura bilməməsi ilə xarakterizə olunan mürəkkəb uşaqlıq dövründəki narahatlıq pozuntusudur. Bu uşaqlar rahat, təhlükəsiz olduqları mühitlərdə danışa və ünsiyyət qura bilərlər. Selektiv mutizmi olan uşaqların 90%-dən çoxunda sosial fobiya və ya sosial narahatlıq da var. Bu pozğunluq uşaq üçün çox sıxıcı və ağrılıdır. Selektiv mutizmi olan uşaqlar və yeniyetmələr danışma və ünsiyyət gözləntisi olan yerlərdə ünsiyyət qurmaqda və sosial qarşılıqlı əlaqədə əsl qorxu yaşayırlar. Selektiv mutizmi olan bir çox uşaq cavab verməkdə və ya ünsiyyətə başlamaqda böyük çətinlik çəkir. Buna görə də, bir çox uşaq başqaları ilə qarşılaşdıqda və ya onların gözləntilərini üstələyən bir mühitdə olduqda sosial qarşılıqlı əlaqə pozula bilər.
Bütün uşaqlar narahatlığı eyni şəkildə göstərmir. Bəziləri tamamilə lal ola bilər və sosial şəraitdə heç kimlə danışa və ya ünsiyyət qura bilmir, bəziləri isə seçilmiş bir neçə nəfərlə danışa və ya bəlkə də pıçıldaya bilir. Bəzi uşaqlar müəyyən sosial vəziyyətlərlə qarşılaşdıqda qorxudan hərəkətsiz qala bilərlər. Onlar donub qala, ifadəsiz, emosiyasız və sosial cəhətdən təcrid oluna bilərlər. Daha az təsirlənmiş uşaqlar rahat və narahat görünə bilər və bir və ya bir neçə uşaqla ünsiyyət qura bilər, lakin müəllimləri və ya əksər/bütün insanlarla ilə danışa bilməz və effektiv ünsiyyət qura bilməzlər.
Tipik olaraq utancaq və təmkinli olan uşaqlarla müqayisədə, selektiv mutizmi olan uşaqların əksəriyyəti utancaqlıq və qorxaqlıq spektrinin həddindən artıq sonundadır.
Mənbə: Selectivemultismcenter
Tərcümə etdi: Aysu Əsgərzadə
