Bığ fincanının ortaya çıxması Viktoriya dövründə baş verdi. 1800-cü illərin sonlarında sosial statusundan asılı olmayaraq demək olar ki, bütün kişilərin bığları var idi. Avtoritar imic yaratdığı üçün Britaniya ordusunun formasının məcburi hissəsinə çevrildi. Bu hərəkat İngiltərədən Avropaya, oradan da Şimali Amerikaya sürətlə yayıldı.
Əlbəttə, bığlara qulluqda diqqət tələb edən bir çox məqamlar var idi. İdeal bığ-sıx, sərt və çox uzun və ya çox qısa olmamalıdır. Bığlarına böyük diqqət yetirən bəzi kişilərin gün boyu yanlarında kiçik daraq gəzdirdiyi də görüntülənib. Hətta deyə bilərik ki, onların əksəriyyəti daha yaxşı görünmək üçün bığlarını rəngləyir. Bığları sabit saxlamaq üçün mumdan istifadə çox yaygın idi. Xüsusilə isti içkilərin istehlakına qarşı bal mumunun tez xarab olması böyük problem idi. İngilis dulusçusu Harvey Adams 1860-cı illərdə çay və kofe içərkən istidən əriyən mumun və içkinin bığa bulaşması problemini həll etmək üçün bığ fincanları icad etdi. Bığ fincanları birdən o qədər populyarlaşdı ki, Adams təxminən 15 il sonra təqaüdə çıxdı. Bığlı stəkanın özəlliyi ondan ibarətdir ki, o, stəkanın içərisinə yerləşdirilmiş kəpənək formalı, ondan içmək üçün dəliyi olan qurğu ilə işlənib. Bu aparat bığları dəstəkləyir və onları istilikdən və mayedən qoruyur.
Kafel naxışları ümumiyyətlə fincanların dizaynında üstünlük təşkil edir. Daha sonra kubok sahibinin adı və ya baş hərfləri ilə fərdiləşdirilə bilən modellər də hazırlanmışdır. Yalnız stəkanlar deyil, nəlbəkilər də hazırlanıb yoldaş kimi satılırdı. Bir müddət sonra adi fincanlara bərkidilə bilən hissələrin istehsalına başlanıldı. Ancaq Birinci Dünya müharibəsi başlayanda və bığlara qulluq qeyri - mümkün olduqda fincanlar gözdən düşdü. Bir vaxtlar böyük məqsədə xidmət edən bu fincanlar indi antikvar satıcıların rəflərini bəzəyən əşyalar və ya kolleksiyaçıların unikal əşyalarıdır.
Mənbə: BuzzFeed
Tərcümə etdi: Mina Yadigarlı
