Həyat bir macəradır və biz onunla birlikdə sürüklənirik. Biz çox şey yaşayırıq, çox şey öyrənirik. Təcrübə kimi keçən hər an bizi növbəti qərarlarımıza və həyatımıza aparır.
Qəbul edilən hər bir qərar bir təcrübə və təcrübədir. Bəzən düzgün qərarlar verilir və yaxşı təcrübə kimi yadda qalır. Bəzən yanlış qərarlar nəticəsində pis təcrübələr alırıq. Həyatda yaxşı qərarlara qollarımızı açdığımız kimi, yanlış seçimləri də qəbul etməliyik. Yanlış qərarlar və pis təcrübələr böyüməkdə və yetkinləşmədə böyük rol oynayır. Bu səhv seçimlərin nəticəsi olaraq, pis təcrübə bir ibrət dərsi olur və eyni səhvi təkrar etməyə mane olur. Həyatda səhv edilən şeylər də sizin seçimlərinizdir, səhv etməyiniz çox təbiidir və hər bir insan illüziyaya düşə bilər. Odur ki, həm yaxşı seçimlərinizə, həm də pis və yanlış seçimlərinizə sahib çıxmalı və bunun nəticəsində məsuliyyəti öz üzərinizə götürməlisiniz. Qəbul edilən səhv qərarlar, yaşanan pis hadisələr və ya edilən bir səhv nəticəsində bir insan özünü qurban və ya haqsız hiss edə bilər.
Bəzi anlarda və ya hadisələr nəticəsində özünü qurban kimi hiss etmək olduqca normaldır. Ancaq bu hiss edilən qurbanlıq lazım olduğundan daha uzun sürməməli və hər hadisə nəticəsində hiss edilməməlidir. Davamlı olaraq, yaşanan hər mənfilikdən sonra və xroniki şəkildə bu şəkildə hiss olunmağa başlayırsa, buna qurban psixologiyası deyilir. Qurban rolunu oynamaq fərd üçün asan ola bilər. Edilən səhvlərin, yanlış seçimlərin və ya yaşanan neqativlərin məsuliyyəti həmişə başqasına məxsusdur. İnsan davamlı olaraq bəxtindən, taleyindən, həyatından şikayətlənir, söyür, pis hadisələrə layiq olmadığını düşünür, bütün səhvləri başqa yerdə, qarşı tərəfdə axtarır. Seçimləri, hərəkətləri və qərarları üçün məsuliyyət daşımırlar, həyatlarına nəzarət edə bilmirlər və edə biləcəkləri bir şey olmadığını iddia edirlər. Demək olar ki, onlar davamlı olaraq başqasının onların adından seçim etməsini, səhvləri düzəltməsini, bir sözlə, sehrli çubuğun toxunmasını gözləyirlər.
Mənbə: Psikologofisi.com
Tərcümə etdi: Rəhimə Cəmilova
