Narsisizm və ya narsisistik şəxsiyyət pozğunluğu bir insanın aşağıdakı kimi xüsusiyyətlərin olduğu bir xəstəlikdir:
• empatiyanın olmaması;
• daimi heyranlığa ehtiyac;
• öz unikallığına və başqalarından üstünlüyünə inam;
• təkəbbür və eqosentrizm;
• özünü udmaq özünü əhəmiyyətli və hər şeyə qadir olan fantaziyalar;
• özünü ideallaşdırma və narsisizm;
• özündən başqasını sevə bilməmək.
Əvvəllər narsistlərin tənqidə qeyri-adekvat cavab verdiyi və rədd cavabı verməkdə çətinlik çəkdiyi üçün çox etibarsız olduqları düşünülürdü. Lakin müasir araşdırmalar göstərir ki, narsistik insanlar da reallıqdan çox uzaq, həddindən artıq yüksək özünə hörmətə malik ola bilərlər.
Müasir tədqiqatların əksəriyyəti sübut edir ki, narsistlər daha çox kişilərdir, kəmiyyətcə onlar ümumi sayının 50-70%-ni təşkil edir. Qadınlarda narsisistik psixotip adətən daha az təzahür edir, qadınlarda narsisistik əlamətlər daha çox sərhədçi şəxsiyyət təşkilatı olan şəxslərdə özünü göstərir. Bu psixoanalitik terminologiyadır.
Demək olar ki, həmişə bir narsisistin uğuru haqqında söhbətlər monoloq şəklində gedir, belə insanlar həmsöhbətlərə ehtiyac duymurlar. Kimsə narsistin monoloquna müdaxilə etdikdə dərhal reaksiya verir və söhbəti bitirir.
Narsist özünü ideal, xüsusi hesab edir və haqlı olaraq xüsusi bir həyat ssenarisi iddia edə bilər. Və əgər o, belə bir obraz yarada bilmirsə, özündən başqa ətrafdakıların hamısı günahkardır. Narsistlər bütün cəmiyyətə qarşı çıxırlar və bununla da dahi statuslarını vurğulayırlar və sanki qeyri-kamil dünya onları məyus edirmiş kimi davranırlar.
Həmçinin belə insanlara psixopatik xüsusiyyətlərə malik narsistlər deyilir. Bu kimi narsistik xüsusiyyətlər ən təhlükəli növdür.
Mənbə: Rehab Family
Tərcümə etdi: Səmayə Qədirova
