"İncəsənətin inciləri" rubrikası "Uzun nişan" əsərini təqdim edir.
Arthur Hughesin 1859-cu ildə tamamladığı “The Long Engagement” (“Uzun nişan”) əsəri Viktoriya dövrünün sosial reallıqlarını poetik və bir qədər kədərli bir dillə izah edən simvolik bir tablodur. Rəssam bu rəsmdə sevgi ilə sosial maneələr arasında qalan iki gəncin səssiz, amma duyğusal münasibətini nümayiş etdirir.
Səhnədə sıx və yaşıl meşəlikdə bir-birinin əllərini tutan iki nişanlı görünür: qız baxışlarını sevgi ilə nişanlısına yönəldib, oğlan isə düşüncəli şəkildə irəli baxır. Gənc qızın tutduğu gül budağının kənarında açmağa macal tapmamış solmaqda olan çiçək artıq ümidin tükəndiyini və ya zamanın sonsuzca uzandığını simvolizə edir. Arxa plandakı sıx təbiət və qaranlıq kölgələr qəhrəmanların içində olduğu çıxılmaz vəziyyəti daha da vurğulayır. Qızın üzündəki gözləmə, kişinin baxışındakı tərəddüd tablonun emosional nüvəsini təşkil edir.
Əsər Hughesin təhsil aldığı Birmingham məktəbindəki dəyərlər və Pre-Rafaelit hərəkatının detallara verdiyi önəm əsasında formalaşıb. Tablo yalnız romantik bir münasibəti deyil, həm də Viktoriya dövründə din xadimi olan bir kişinin az maaşla evlənmək üçün illərlə gözləmək məcburiyyətində qalmasını, yəni sevginin iqtisadi şərtlərlə necə qarşı-qarşıya qoyulduğunu göstərir. O dövrdə ailələr bu cür münasibətləri yalnız oğlanın “kifayət qədər gəliri” varsa, qəbul edir və bu, bir çox gənclər üçün sevgini yox, səbri seçmək deməkdir.
“The Long Engagement” sadəcə iki insanın hekayəsi deyil, həm də bir dövrün portretidir - susqun fədakarlıqla, gözləməklə və göz yaşlarıyla dolu bir dövr.
Hazırladı: Talehə Hüseynzadə
