1876-cı ilin martında Kentukki ştatında bir hadisə baş verib: “ Ət yağışı ” cizgi filminin süjeti kimi çiy ət parçaları göydən düşməyə başlayıb.
Bu hava proqnozunu ilk kəşf edən fermerlərdən birinin arvadı olub. O, havanın açıq və günəşli olduğunu və bu qeyri-adi və hətta dəhşətli hadisənin çox gözlənilmədən başladığını söyləyib. “Parçalar dolu və ya qar kimi idi, ölçüsü 7-10 sm-ə çatırdı, yağış cəmi bir neçə dəqiqə davam etdi və başladığı kimi qəfil bitdi. Bu “yağış”dan sonra ət hər yerə səpələnib. Hətta kimsə ətin dadına baxmağa qərar verdi. Heç kim onun nə əti daddığını anlaya bilməyib. Bəziləri bunun quzu əti olduğunu, bəziləri isə ayı əti, hətta ceyran əti olduğunu düşünürdülər”.
Səlahiyyətlilər mistik hadisəni araşdırmaq qərarına gəliblər, hətta bir neçə nümunə götürüblər, lakin elm adamları hələ də yağıntılar haqqında konsensusa gələ bilməyiblər.
İlk nəticəni Leopold Brandeis edib. O, ətin əslində su ilə şişən Nostoc bakteriyası olduğuna inanıb. Amma bu bakteriyalar ətdən tamamilə fərqlidir. Görünüşünə görə belə, dadını deməyək.
Jurnalist Uilyam Alden Yer kürəsinin ətrafında fırlanan ət formalı meteorit kəmərinin olması nəzəriyyəsini irəli sürüb. Və Yer bir ət meteoriti ilə kəsişdikdə, ət yerləşir və göydən düşməyə başlayır.
Nümunələr nəhayət həqiqi elm adamlarına çatdıqda bunun həqiqətən ət olduğunu müəyyən ediblər. Üstəlik, bütün parçalar müxtəlif canlılara aid olub. Heyvanların ağciyər toxuması və qığırdaqları da var idi. Çox güman ki, at və ya körpə. Bəs bu qarışıq gözəl bir yaz günündə ət yağışı kimi necə yağıb?
Qalan tək şey onun yağış kimi yerə necə düşdüyünü anlamaq olub. Doktor L.Kastenbeyn bu anomaliyanı ona nəzəriyyəni izah edən bir fermer dostuna danışmaqla izah edib: "İş ondadır ki, qarğalar o ərazilərdə çox yaygındır. Onlar leşlə qidalanırlar və həddindən artıq yemək yeyəndə də yer boşaldırlar. Qusaraq qarınlarını qusdururlar və əgər hesab etsəniz ki, Vultures yüksək uçur və o gün çox olmasa da, külək var idi, məlum olur ki, "ət yağışı" quş qusmasından başqa bir şey deyildi.
Mənbə: dzen.ru
Tərcümə etdi: Fatimə Kərimli
