Bu gün:

"Ümidsizlik zindanında ümid" - Evelyn De Morgan


"İncəsənətin inciləri" rubrikası "Ümidsizlik zindanında ümid" əsərini təqdim edir.

Evelyn De Morgan tərəfindən 1887-ci ildə çəkilmiş “Ümidsizlik zindanında ümid” adlı əsər simvolizm və pre-rafaelit təsirlərini birləşdirərək insanın daxili dünyasını vizual dildə ifadə edən güclü allegorik rəsm nümunəsidir. Əsər adından da göründüyü kimi, qaranlıq, ümidsiz bir məkanın içində belə sönməyən ümidi təsvir edir və bu ümidi zindanın dərinliklərinə işıq salan bir fiqurla simvolizə edir.

Rəsm kompozisiyasında iki əsas insan obrazı var. Biri başı ətrafında müqəddəslik halosu olan və əlində çıraq tutan bir qadın və ya çox gənc bir kişi - ümidin simvoludur. Digəri isə diz çökərək başını əymiş, ruh düşkünlüyünü hərəkətsiz və yorğun duruşu ilə göstərən ümidsiz insan fiqurudur. Bu iki şəxs arasında bədii və simvolik ziddiyyət qurulmuşdur: biri parlaq və ayıqdır, digəri isə tamamilə özünə qapanmış və qaranlığa qərq olub.

Çıraq metaforik olaraq işıq, yəni çıxış yolu, aydınlıq və irəliləyiş simvoludur. Bu çıxış fiziki deyil, mənəvi bir azadlığı göstərir. Zindan məkanı isə insanın daxili boşluğunu, depresiyanı və ümidsizlik anlarını təmsil edir. Evelyn De Morgan burada həm fərdi, həm də universal bir halı təsvir edir, çətinlik və iztirab anlarında belə insan içində işıq tapa bilər. Rəssamın təbii və realist rənglərlə işlədiyi qaranlıq fon ümidsizliyin ağır atmosferini yaradarkən, ümidin ətrafında tətbiq edilən açıq və isti rənglər bu mənəvi nurun nə qədər güclü olduğunu vurğulayır.

Rəsm həmçinin dini və fəlsəfi simvolikalarla zəngindir. Ümidin müqəddəsə bənzər auraya sahib olması onun Tanrıya və ya daha yüksək bir mənəvi gücə inamla əlaqələndirildiyini göstərir. Beləliklə, bu obraz yalnız sadə bir emosiyanı deyil, eyni zamanda inancı, dirənişi və xilas olma arzusunu da ifadə edir.

“Ümidsizlik zindanında ümid” əsəri təkcə estetik baxımdan deyil, həm də insani dəyərlərin və mənəvi dayanıqlığın sənətdəki güclü ifadəsi kimi dəyərləndirilə bilər. Evelyn De Morgan bu rəsmlə tamaşaçını düşündürür: yatın ən qaranlıq anında belə bir çıraq yandırıla bilərmi? Cavabını isə özü verir - bəli, ümid ən sıx zindanlarda belə, insan ruhunun içində parlayır.


Hazırladı: Talehə Hüseynzadə

Paylaş
Şərh əlavə et