"İncəsənətin inciləri" rubrikası Monenin “The beach at Saint-Adresse” əsərini təqdim edir.
Monenin 1860-cı illərin ikinci yarısına aid mənzərələri hər mənada öz dövrünü qabaqlayıb. O, tamamilə qeyri-ənənəvi mənzərə olan bu əsərini çəkəndə onun cəmi iyirmi yeddi yaşı olub. Salonda ənənəvi uğur axtaran gənc rəssamın bu işi 1860-cı illərdə Salon münsiflər heyəti tərəfindən tez-tez rədd edildiyi üçün onun bu rəsm əsərini 1876-cı ildə ikinci impressionist sərgisinə qədər ictimaiyyətə nümayiş etdirməyə cəhd etməməsi təsadüfi deyil.
Bu mənzərə 1860-cı illərin birinci yarısında Monenin müəllimi olan Eugene Boudinin rəsmləri üzərində sərbəst şəkildə qurulub. Hər iki rəssam yaşadıqları Normandiya sahilləri boyunca gündəlik çimərlik mənzərələrini çəkiblər. Monenin xalası şəhərin ənənəvi balıqçılıq kəndindən yaxınlıqdakı Le Havre şəhərətrafı ərazisinə çevrildiyi vaxtda burada ev saxlayıb. Bu dəniz mənzərəsinin fonunda fabrik bacaları görünür. Rəssam 1867-ci ildə bu çimərliyin iki eyni ölçülü kətanını çəkib. Bu rəsm Çikaqo İncəsənət İnstitutuna, digəri Nyu Yorkdakı Metropolitan İncəsənət Muzeyinə məxsusdur. Onların bir cüt olaraq nəzərdə tutulduğuna dair heç bir sənədli sübut olmasa da, hər ikisi şəhərin burjua dünyası ilə inkişaf etdiyi balıqçı kəndinin ənənəvi iş dünyası ilə ziddiyyət təşkil edir.
İncəsənət İnstitutunun təsviri balıqçılar və onların qayıqlarının başçılıq etdiyi çimərlikdə soyuq, boz bir günü, Metropoliten rəsmində isə burjua tamaşaçılarının asudə vaxtlarında seyr etdiyi yelkənli qayıqlar göstərilir. Hər bir rəsm əsərində Mone sinif fərqlərini şərh edib. O, rəngarəng bir burjua cütlüyünü çimərliyin ortasında yerləşdirib, teleskopla dənizə baxıb və iki miniatür qayıqda gəzib. Kobud taxta qayıqları olan balıqçılarla bahalı oyuncaqları olan burjuaziya arasındakı ziddiyyət isə tamamilə cəlbedici təsvir olunub.
Hazırladı: Talehə Hüseynzadə
