Su molekulları təmasda olduğumuz bioloji mühitin izini daşıyır. Bir-birləri ilə qurduqları molekulyar bağlar sayəsində toxunduqları canlıları əzbərləyirlər. Bir stəkan suya əsl gül qoyub suyu yoxlasaq, çiçəyin izini müşahidə edə bilərik.
Stəkandakı hər damcı suyun çiçəyi xatırladığını görürük. Su bizim dünyaya baxışımızı dəyişə biləcək bir yaddaşa malikdir.
Su yaddaşı ilk dəfə 1988-ci ildə Jacques Benvenistenin " Nature" jurnalında dərc etdirdiyi məqalə ilə gündəmə gəldi. Benenvistenin gəldiyi nəticə ondan ibarətdir ki, su bir zamanlar tərkibində olan molekulların "yaddaşını" bir şəkildə saxlayır. Yuxarıda təsvir edilən tədqiqat su molekullarının bir-biri ilə əlaqə qura bildiyini göstərir. Əvvəllər təmasda bioloji mühit saxlanılırdı ki, ətraf mühit mövcud olduqda bioloji təsir davam edirdi.
Tədqiqatlar bizə göstərir ki, okean artıq ayırıcı mühit deyil və bəlkə də yağış yer üzünə məlumat daşıyan məlumat daşıyıcısıdır.
Biz başa düşməliyik ki, biz təkcə öz resurslarımızı deyil, həm də böyük bir kütlənin yaddaşını istehlak edirik və onları israf etməməyə diqqət yetirməliyik.
Mənbə: BilimUP
Tərcümə etdi: Günay Məmmədova
